سفارش تبلیغ
تبلیغات در پارسی بلاگ

تو رفتی و دل من را به شوق دیدارت

گره زدی چه کنم تا دوباره برگردی

من از شما به خدا تا ابد گله دارم

خدا کند که بیایی اگر... اگر مردی

تمام خاطره هایم به یمن بودنتان

بدل شدند به آوا ؛ خدای وجدان درد

تمام حادثه ها را ورق زدم تا ته

تمام ثانیه ها را به حس همدردی

صدای فاجعه گم شد؛هوا پر از مه شد

دلم گرفت دوباره برای یک چوپان

هنوز بعد گذشت هزار و اندی سال

نیافت گله ی خود را"چه با خودت کردی"

و خواب چیره شد و چشم های تار مرا

چه تیره تر به هوا و هوس گره زده است

چه قدر خواب خوش ؛ تا به کی بهانه ی کار

و تا به کی غم و تردید و یأس و دلسری

همین دو روزه ی عمر است "مرگ"شوخی نیست

تو در کنار حقیقت دوباره گم شده ای

بیا و پرده ی غفلت ز جان و تن بزدای

بیا که تا که بیاید از این گذر مردی






تاریخ : جمعه 91/11/20 | 5:31 عصر | نویسنده : 77 | نظرات ()

از غصه های من چه فهمیدی                                     انگار دنیا در نگاهت بود

کاش آنقدر که آسمان آبی است                          هم رنگ چشمان سیاهت بود

من جاری ام چون رود در دریا                       نه مثل خورشیدم نه چون باران

وقتی شبیه موج می گردم                             من می شوم چون باد چون طوفان

طوفانی از صبرم ولی ای کاش                                  دریا مرا هم آشتی میداد

با ماسه ها شنها و ساحل ها                                      با خود خدا با تو هوا با باد

فردا مرا هم خاک خواهد برد                                  من با خودم حتّی نجنگیدم

چون رود پیوستم به دریا ها                                     حال خودم را هم نفهمیدم

بودم فقط یک لحظه دریادت                              دریا مرا هم در دلش جا کرد

پروانه ای با شوق یک پرواز                              بال و پرش را تا خدا وا کرد

آری هنوز اینجا پر است از عشق              آری هنوز اینجا پر است از شور

گر چه تو اینجا نیستی آقا...                                 اما شما هستی ولی ما کور

باید به فکر لحظه هایی که                                            آقا کنارم نیستی باشم

باید همیشه منتظر...هستم                                   باید همیشه منتظر...باشم






تاریخ : جمعه 91/11/20 | 5:21 عصر | نویسنده : 77 | نظرات ()

 

 

 

صدای باد می وزد

هوای ناله می کند

دل سیاه کوچکم

تو را نظاره  می کند

 

خدای روح ما تویی

تمام انس و جان ما

تجلّی صفات حق

درون سینه شما


دهه فجر مبارک 

هزار و سیصد آمد و

گذشت شصت و هشت سال

بهار ما خزان شده

قریب بیست و چند سال

 

طلوع می کند بهار

درون سینه هایمان

دوباره غنچه می شود

غروب لحظه هایمان

 

و سبز سبز سبز سبز

تمام دشت هایمان

و سرخ سرخ سرخ سرخ

مزار لاله هایمان

 

چه قدر دوست دارمت

خمینی ای نجات بخش

تو همچو کوه استوار و

همچو آب حیات بخش

 

پدر بزرگ من گذشت

سی و سه سال از زمان

ز رویش بهار عشق

بهار انقلابمان

 

هنوز هم به یادتان

جوانه می زند امید

جوانه های سبزتان

نمی شوند نا امید

1390.توسط77

 






تاریخ : پنج شنبه 91/11/12 | 11:56 صبح | نویسنده : 77 | نظرات ()

 

می نویسم از همیشه تلخ تر

قصه آن غصه دیروز را

قصه بی حرمتی های یزید

قصه تکراری امروز را

می نویسم روی برگ خاطرات

غصه های مردم جانسوز را

توی دفتر های خود حک می کنم

بی مروت ناسپاسی تا کجا؟!

می نویسم با سلاح خون خود

ما نگهبانان عصر انقلاب

ریشه کن خواهیم کرد این عامل

چون شکاف و رخنه بر اسلام ناب

می نویسم با دلی پر درد زین

فاجعه با رنگی از خون حسین

گریه ها کردیم و خشکید اشکمان

می کنیم شیون به جای هر دو عین

می نویسم از همیشه تلخ تر

قصه آن ساقی لب تشنگان

یا  سر از تن جدای شاه دین

قصه خون بار آن روز زمان






تاریخ : جمعه 91/10/15 | 3:55 عصر | نویسنده : 77 | نظرات ()

نهج البلاغه بخوان و بدان از کیست           وصف اوصاف و حال پارسایان چیست

آن وصف زیبای از کلام امام(ع)              که کرد تأثیر بر دل وجان همام

فضل و برتری متقیان بشنو                     و سعی کن و همچو آنان شو

با درستی گفتار وبا میانه روی                 ظاهر وباطنت در تواضع ،فروتنی

چشم پوشیده ازحرام خدا                        سود جسته ز گوش به راه هدی

در بلا و مصیبت فراخ جان                    مایل ثواب و از عذاب ترسان

گر نبود حکمت قضا و قدر                     چشم بر هم زدنی شده پرپر

خالق خویش را بزرگ و کبیر                 هر چه جز اوست را حقیر و صغیر

خویش را غرق در بهشت دیده                 آتش عذاب را هم چشیده

غم درون سینه هاشان کند عبور                 شر ندارند و از فریب دنیا دور

لاغرند و نحیف بی نیاز به کس                 که خداوند است برای آنان بس

پاک و صاف است نفس و جانهاشان           پر شکیب اند در دنیا شان

چونکه دارند فراخی جاودانه                   انتظاری ندارند از زمانه

نه اسیر کس اند و دنیایی                        جان فدا کرده در پی عقبی یی

شب و قرآن و راز و نیاز                      خواندن آیات با سوز و گداز

و عجین گشته اند با قرآن                       هر کجا مژده داده بر اینان

قلب خود را سپرده اند به خدا                  موقع وعده عذاب و خفی

خم شده قد وقامت آنها                           پیش پروردگارشان زیبا

گریه هاشان قرین بر اصرار                   پی کسب آزادی ازیار

بردبارند و دانشمند هر یک                     در نکو کاری و تقوا یِک یِک

لاغرند آنچنان که همچون تیر                  پیش چشم غریبه ها هم پیر

همه گویند سرجانیست عقلشان                 نیست آری رفته هوش از سرشان

چون حریص اند اندر نیکی                    عمل خویش را بینند کَمَکی

چویش را متّهم کنند چون دانند                 از عمل ها و کردار خویش ترسانند

وقتی از خوبی و پاکی آنها                     گفته می شود گریزانند

طلب عفو از خدا خواهند                       پی کسب بهتر ایمانند

پی کار دین توانمندند                            قاطع اند و به فکر آینده اند

با یقین اند و طماع اند                           پی کسب اند و دانش زا اند

علم با حلم و بردباری                          وقتی دارا اند هم اقتصادی

عابد با خشوع و خضوع و یه رنگ          موقع نداری نیز پاک و قشنگ

وقت سختی صبورند و شکور                پی کسب حلال و با صد شور

با تلاش سمت را ه اله                         از طمع و آز به دور اند و گناه

نفس را وقت بد خواهی اش کشته            چشم او ز نور حق روشن گشته

به چیزهای رفته بی میل واثر                 دانشی درگروعلم وسخنی درگروعمل

آرزوهای کوتاه و لغزش کم                   دل خاشع؛نفس قانع هم

خوردن ی کم و کارهایی آسان                حافظ دین و میل را درمان

خشم را خوابانده در خود و امید              دارد هرکس به خیر او که رسید

شر او را کسی ندیده و او                     ضامن خیر و خوبی است و نکو

بین آنها که از خدای جداند                     پرهیزکاران یاد حق و خداند

اهل بخشش و جود،سخا و عطا              با همان ها که کرده اند خطا

اهل رفت آمدند و رحمت و خیر             زشت گویی نمی کنند بر غیر

با کلامی گرم و نرم و کاری                 خوب و زیبا و حتی عالی

که همه دیده اند و می بینند                    خیر آنها چو هر کسی چینند

بار دیگر امام می گوید                        متقی امر شر نمی روید

او سپاس گذار است و بگم                    که در حق کس نکرده ستم

به دلیل علاقه اش به کسی                    نکند اشتباه و گناه حق کسی

قبل آنکه کسی بیاید و حرف                  بر ضرر یا زیان او کند صرف

خود او اعتراف خواهد کرد                  قبل از آنکه با کس کند نبرد

او امانت دار محبوبی است                   حافظ و نگهبان دلسوزی است

او کسی را به بد صدا نزند                   و زیانی به همسایه ها نشود

وقت اندوه و ناراحتی                         شخص پرهیزکار نمی کند شادی

سمت باطل هرگز او نرود                   پای از مرز حق برون ننهد

خامشی او برایش سود                       خنده اش هم آهسته خواهد بود

صبور است تا ستم می بیند                  توسط خدای انتقام می گیرد

نفسش از او در عذاب است وسختی       بقیه از او در آسایش و راحتی

در رنج افتاده بابت آخرتش                  ومردم آسوده ند از بابتش

ازهرکه دوری کندبه خاطر پاکی           به هرکه نزدیکی کندبه خاطرنیکی

دوری کردنش بدون نخوت                  نزدیکی اش بی مکر و با اخوت

چون سخن به اینجا رساند امیر             جان نماند در دل همامش سیر

ما هم امروز سعی خواهیم کرد             متّقی باشیم همچون مرد

دوست دارم شبیه او باشم                    دیر نشده هنوز و حالاشم

قدم نه در راه اگر مردی                    که دوا می کند تقوا هر دردی

بس که گفته اند و نا شنیده ایم               هی فقط به دنبال ایده ایم

به خدا می سپارم شما ها را                 دعا کنید آدم شیم ما را






تاریخ : دوشنبه 91/10/11 | 5:40 عصر | نویسنده : 77 | نظرات ()
       

.: Weblog Themes By BlackSkin :.